Net vijf dagen vrij gehad (pasen en zo), leek me de ideale gelegenheid om op m'n fiets te stappen en maar te zien waar ik uitkom, maar het weer was absoluut waardeloos. Dus ik heb maar winterslaap gehouden.
Wat verdomd ironisch is, de hele winter heb ik lekker overal heengefietst, af en toe koude voeten maar verder geen probleem, maar de eerste dag van de lente en opeens is het buiten niet meer uit te houden van de kou en sneeuw en regen.
Oh, mijn fiets heeft nu een naam, met dank aan mijn neefje Bram: Vuurflits.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten