Vandaag (gisteren) eerst wat onderhoud gepleegd. Ik heb de versnelling bijgesteld, want die was een beetje verneukt sinds ik vorige week over een spoorrail uitgleed (blijkbaar zijn die kleine wieltjes daar gevoeliger voor dan een gewone fiets), en een van de remmen gerepareerd. Dat wil zeggen, geprobeerd te repareren.
Uiteindelijk heb ik het gerepareerd alleen door er naar te kijken. Ik probeerde de rem, deed het inderdaad niet, dus ik haal mijn gereedschap, kijk er nog eens goed naar, en probeer hem nog maar eens. En toen deed 'ie het wel. Zomaar. Ik heb er niks aan gedaan. Dreigen met gereedschap, dat werkt dus.
Vanmiddag rond vier uur vertrokken, zonder enig doel in gedachten. Richting Spaarndam gefietst (direct om de hoek twee andere ligfietsers tegengekomen), en verder richting IJmuiden. Iets voor IJmuiden zag ik een bordje 'natuurgebied Zuid-Kennemerland', dus daar maar in gegaan. Dat was een goed idee. Uiteindelijk in de duinen terecht gekomen, dat fietst heel mooi. Zon in de zee zien zakken bij Zandvoort, en in de schemering weer de duinen in gegaan, naar Noordwijk aan Zee. Langzamerhand werd het donker, en dat is een leuke ervaring. Die duinpaadjes zijn volledig onverlicht, en je waant je mijlen van de beschaving. Behalve dat er natuurlijk een beschaafd verhard fietspad ligt.
In Noordwijk aan Zee wat rondgekeken naar een plek om wat te eten, maar het leek me allemaal een beetje, kweenie. Toeristisch of zo, voor de wat rijkere toerist. En er was geen visrestaurant open, en ik had zin in vis. Je bent aan zee of je bent het niet. Gelukkig zag ik een bordje Katwijk (3,3 km), en Katwijk klinkt wel alsof ze er vis hebben.
Dus weer de duinen ingejakkerd, inmiddels in het stikdonker. De maan was een dunne sikkel, maar de rest van de maan was ook redelijk goed te zien. En de reflectie van de maan in de zee, als ik de zee zag.
In Katwijk het lokale visrestaurant geprobeerd, klonk wel goed, maar ze waren vol, ik had moeten reserveren. Of misschien had ik me moeten scheren, je weet het niet. Ik ben in ieder geval maar huiswaarts gekeerd, in de hoop onderweg nog iets te eten te vinden.
Dat viel de eerste vijftig kilometer of zo wat tegen, en intussen had ik behoorlijk trek en koude voeten. Een warme koffie was ook niet weg. Uiteindelijk kwam ik in Heemstede langs een restaurant met het opschrift 'Modern Australian Cuisine'. En het zag er voor de rest ook wel aanlokkelijk uit.
Korte restaurantrecensie: Southern Cross in Heemstede is een leuk restaurant. Lekker eten, interessante menukaart, goede bediening en betaalbaar. Einde recensie.
Een beetje suf van het eten en een Lagavulin whisky het laatste stuk naar huis gefietst. Kwart over twaalf thuis, 110 km gefietst. Weblog opgericht.
(Google Maps kent alleen maar autowegen, maar ik ben natuurlijk op de heenweg strak langs de kust gereden.)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten